Inspiratie: een verhaal over omhelzen, ontmoeten en bemoedigen

Broeder Frans van Assisi omhelsde een melaatse en keerde daarmee zijn leven om. Paus Frans van Rome omhelst kinderen en armen en toont daarmee aan de wereld hoe de kerk zou willen/moeten zijn, naar wie zij zich toe zou willen keren.

Broeder Frans van het Stadsklooster Den Haag prijst zichzelf gelukkig elke keer weer als mensen hem omhelzen. De dakloze, het familielid, de medebroeder, de vriendin – ieder die mij omhelst roept iets in mij wakker, laat mij voelen wat warmte is, toont mij de weg die ik mag gaan: broeder, broer te zijn van mensen.

Li, een Chinese vrouw die voortdurend vecht tegen de stemmen in haar hoofd, omhelst mij elke vrijdag als zij onze kapel bezoekt voor de viering van het Straatpastoraat. Als zij dan in haar gebroken Nederlands zegt: “Jij bent mijn broer,” dan voel ik mij diep geraakt.

Ik ben er dankbaar voor dat zoveel mensen in mij iets willen zien van hoe wij als mensen eigenlijk allemaal met elkaar om zouden willen gaan: als vriend, als licht, als herder, als familie.

In onze opleiding tot broeder en ook later werd er steeds de nadruk op gelegd wat wij voor anderen kunnen betekenen. Mijn ervaring is dat mensen er niet altijd op zitten te wachten om geholpen te worden. Voor veel mensen is het veel belangrijker, dat zij het gevoel krijgen dat zij zelf van betekenis zijn voor een ander. Dan krijgen zij het gevoel, dat hun leven zin krijgt. Je maakt een ander blij als je de ander de kans geeft om iets voor jou te doen, om iets voor jou te zijn. Willen ontvangen is voor mij even essentieel als geven.

Geven en ontvangen is een voortdurende wisselwerking, waarbij het een niet zonder het ander kan bestaan. Daarvan is de omhelzing een krachtig symbool.

Daarin zeg je zonder woorden: “Jij bent belangrijk voor mij, en ik ben belangrijk voor jou. Wij warmen ons aan elkaar. Wij beschermen elkaar. Wij ontvangen van elkaar het leven.”

Mijn leven wordt al ruim twintig jaar vorm gegeven door het Stadsklooster Den Haag.

Het motto daarvan is: “Geloven in ontmoeting”. Geloven, religies, ontmoeten elkaar rond het Stadsklooster.

Die verschillende religies hebben elkaar wat te bieden en kunnen elkaar ook behoeden om te ontkomen aan radicaliteit, aan het waanidee: “Wij zijn beter dan jullie. “Het woord “ontmoeting” is een mooi woord:

ont – moeten, zonder moeten, elkaar in vrijheid benaderen.

De omhelzing is ook zonder moeten, het is iets vanzelfsprekends.

De omhelzing moet niet, je kan ook je eigen vorm van geven en ontvangen vinden.

Broeder Bernardus riep ons op “Goed te doen, Goed te zijn”.

Daarmee gaf hij zin aan ons leven. Dat mogen wij ook oproepen bij elkaar.

In de omhelzing, in de ontmoeting mogen wij elkaar bemoedigen.

 

Geschreven door: broeder Frans Wils, Stadsklooster Den Haag (2016)