OVER DE GEHEIMEN VAN HET LEVEN

 

Jij hebt natuurlijk ook je geheimen

zei hij. Wat kon ik zeggen, ieder

antwoord was waar en onwaar. Ik had

toch net geprobeerd geheimen met hem

te delen. Wat ik niet zeggen kon

was voelbaar.

 

Laten we het, om dichtbij te blijven

vergelijken met het gesprek in onze

boomgaard tussen twee lege ligstoelen.

 

 

OVER DE ZINLOOSHEID VAN HET LEVEN

 

Vind je het leven niet zinloos

zei hij. Het grint knarste onder

onze voeten. In plaats dat hij

blij was, je kon zien dat de winter

verging. Hoe bedoel je zei ik.

Hij bedoelde zinloos. De zon

scheen en de spiegel-gladde vijver

lag alweer te stinken van smerig

leven in beweging. Waarom bedroefd

zijn of boos als je niet wordt

begrepen, ik kon hem immers ook

niet volgen.

 

 

OVER DE EINDIGHEID VAN HET LEVEN

 

Maar natuurlijk kwam ik ook weer

zo’n vriend tegen die er eens zeer

diep doorheen wilde gaan, spitsuur

op een terras midden in de stad,

lekker weer, en er was nog veel aan

te doen op mijn leeftijd als je dat

zo zag. Straks zal ik er niet meer

zijn dacht ik, over veel gepraat en

weinig gezien hebben, geproefd,

gedaan. Ik zweeg daarover.

 

Rutger Kopland

Uit: Geluk is gevaarlijk (Rainbow essentials®)